niecodziennik literacki

Ostatnio natrafiam na polskie nowości wydawnicze z fabułą mocno osadzoną w autentycznych realiach życia i historii. Taką powieścią jest debiut Barbary Piórkowskiej Szklanka na pająki.

Fabuła wkomponowana w realia Gdańska skupia się na dojrzewaniu bohaterki będącej równocześnie narratorką. Aleksandra, córka oficera marynarki, kreśli bieg swojego życia od czasów prenatalnych, sugerując rodzinną reinkarnację. Świat niemowlęcia, dziecka, nastolatki a wreszcie dojście do świadomości własnej kobiecości jest okazją do zataczania kręgów przestrzeni, doświadczeń, spostrzeżeń  społecznych i politycznych czasów PRL, Solidarności, wolnej Polski.

Przestrzeń - to Gdańsk przybyszów; ale przerzucony most między tym co było jest niewystarczający, zbyt magiczny, choć nowi gdańszczanie zostali już wchłonięci przez kamienną materię miasta oraz nową historię. Czas oswajania, pogodzenia się, różne postawy zmierzające ku historycznemu dopełnieniu są świadomością dojrzewającej narratorki.

Zgłębienie własnego wnętrza poszerzone o wyimaginowane postaci uosobiające wewnętrzne konflikty na granicy dobra i zła łączy się z nieszablonowym wnikaniem w bieg historii potraktownej jak obraz a nie komentarz lub wykład. Wyobraźnia, artystyczne odczuwanie nakreślonej przestrzeni poprzez barwy, kształty, słowa wyróżnia obrazowanie niemal poetyckie, bo bohaterka staje się artystką szukającą swej drogi twórczej oraz korzeni rodzinnych.

Język Barbary Piórkowskiej dyskretmie korzysta z metafor, a historie są opowiadane, komentowane zdaniami przełamywanymi równoważnikami zdań, gra myśli wzbogacona jest o symbole, plastyczne obrazy świata zewnętrznego i wewnętrznego.

Powieść z pewnością zadowoli zwolenników czytelników gdańskich powieści.

______________________

Barbara Piórkowska, Szklanka na pająki, wyd. I, s.168, Wydawnictwo Nowy Świat, Warszawa 2010.